داره خرخرتُ    می جُوه

          آخرین   زمزمت چیه ؟

  آخرین   برگتُ رو کن

                             اسمشو  بگو

      داره پا رو     آخرین ضربانها می ذاره

              فشار   میده

                      قلب خستت    له میشه

        آخرین نگاهو بنداز   تو چشاش

                            بگو که  مثل یه انسانه

    آخرین صدا از پشت سرت      آخرین التهاب

       این دفعه دیگه  نسوج گردنتو      می دره

                 بگو همیشه    از همه نزدیکتر بودی

                      کمترین لحظه ها رو باهات تلف کردم .

چمباتمه زده    رو سرت

   تازه می بینی      بیشتر از یه جفت چشمه

      انگار هیکل هم داره         سیاهپوشه ( تو سفید پوشیدی )

از اولی که  حلول کرد

              انتظار پایانو  می کشید

                        زندانی تن

ایمان داشت می میرم     اما انگار  داشت باور می کرد

              پایان محتوم من      پایان مختوم خودش میشه .

 وقتی کم میاره   ارمغانش برام    سرگیجه است

                 ارمغان من چیه ؟     هراس ؟

کار از کار گذشته

          نمی فهمی وقتی میگم  (( همپیکرت رفت )) .

یه چیزی تو عمق سینت     دیگه نمی تپه

  دراز  به  دراز  افتادی

  دیگه بهت میگن   لاشه   یا محترمانش  جسد

         خیلی بهت حال دادم   که گفتم  پیکر

یه عده که بیشتر از تو هم نمی ارزن   خیلی دوستانه

       میخوان از شرت راحت شن     تا کی نوبت اونا شه .

   تو که اینو می دونستی   خوب چرا زودتر نمردی ؟

حرف مفت بسه

                          راستی من کی میرم ؟

                          روح بی صبر من     کی راحت میشه ؟

                 پیکری سرد

                همقصه ای که  رفت

                 قهرمانی که  بر جای ماند .

                                                                    ا . راغب