آخه صدام در نمی یاد

        هوای خوندن ندارم

                تو این شبای  بی کسی

                       قرار موندن ندارم

آخه  دلم یخ زده اینجا

     کو نغمه های شاد غوغا ؟

     کو سرسپردن تا هیاهو ؟

     کو فرصت دوباره ی ما ؟

ای تو   خدای آسمونا

           سرده فضای سینه ی ما

            کو رونق بی کینه ی ما ؟

            کو سجده ی دیرینه ی ما ؟

                       من مانده ام        بی تک خدائی

                                که آفریده       هر صدائی

                                   او مهر مطلق      او سرانجام

                                    آغاز من       آواز هر کام  (۲)

دیگه  دلم نمی شکنه

     با بانگ و آهنگ اذون

   ای تو خدا  بهم بگو

          چرا    دورم ازتون ؟

من   بی تو زندونی شدم

   توی فریب شهر سرد

      رنگ و ریا   توی دلا 

          عابدُ کرده  دوره گرد

   دیگه صدام در نمی یاد

       هوای خوندن ندارم

            تو این شبای بی کسی

                  قرار موندن ندارم  .  .  .

                                           سرده فضای آواز

                                              سنگینه بغض آغاز

                                                   تو غربت دوباره

                                                       کو همصدای همراز ؟  (۲)