همیشه خشم آئینه ست     به بانگِ ترس و هوشیاری

همیشه ساقه ی گندم       درو شد   وقت بیداری

همیشه کوته از باران     به جز گِل مشربی نایافت

همیشه محمل تردید     ز آتش پرده ها می بافت

همیشه دشت بی سایه    گذرگاهی هراسان بود

همیشه پای کَه دیوار       به خفتن   مرگ  هر آن بود

همیشه کودک تشویش    شتابان و سخنور بود

همیشه مرد آهنگین      ز تکفیری مکدر بود

همیشه مشق  آن باید     همیشه عشق  این شاید

همیشه نشتری سوزان    جنون همرهی زاید

همیشه اشک با غم نیست    اگر سبزی  اگر باران

زبان در کام می چرخد   بسوز این غم   بسوز این جان

همیشه راغبی تازه      نگارد حکم  سرداران

به دشخواری و جانبازی     به روز حادثه   یاران

همیشه خشم آئینه ست     به بانگِ ترس و هوشیاری

همیشه ساقه ی گندم       درو شد   وقت بیداری

ا . راغــب

 ظهر  دوشنبه ۴ تیر